این مقاله در فصلنامه علمی- تخصصی سپهر سیاست، 1 (پیاپی 1)، پاییز. 1393. صص 60-39 منتشر شده است.

چكيده

انديشه سياسي ايران زمين را ميتوان به دو دوره قديم و جديد تقسيم كرد. دوره جديد انديشه سياسي ايران كه به لحاظ زماني به 150 سال پيش باز ميگردد. طي اين دوره 150 ساله، انديشه سياسي جديد ايران، شاهد سه دوره بوده است: يكم: انديشه سياسي پيشرفتگرا، كه با آشنايي ايرانيان از غرب آغاز شده و تا جنگ جهاني دوم به طول ميانجامد. دغدغه اصلي انديشه سياسي اين دوره جبران عقبماندگي سياسي و رسيدن به پيشرفت از طريق قانونخواهي و تاسيس حكومت مشروطه است. دوم: انديشه سياسي هويتگراست كه از جنگ دوم جهاني آغاز و تاكنون ادامه دارد. دغدغه اصلي اين انديشه، ترسيم هويت ايراني به طور عام و هويت سياسي به طور خاص است. سوم: انديشه سياسي معاصر كه بر مسئله سنت و تجدد و تلفيق ايندو به صورتي آكادميك تمركز كرده است. اين انديشه، از دهه 1370 به وسيله گروهي از روشنفكران ايراني بپا شده است. مقاله حاضر درصدد شناسايي اين انديشه سياسي جديد است.

واژگان كليدي:

انديشه سياسي جديد، انديشه سياسي معاصر، سنت و تجدد، هويت طلبي.

منبع : دانش سياسی |بررسي گفتار سياسي روشنفكران گفتوگويي: از ارايه تا نقد درونگفتاري محمد پزشگي
برچسب ها : سياسي ,انديشه ,دوره ,هويت ,انديشه سياسي ,دغدغه اصلي ,سياسي ايران ,سياسي جديد ,انديشه سياسي ايران